ถอดรหัสสมุดปกแดง EP.2: ปูรากฐานวงสวิงกอล์ฟให้แน่นปึ้กด้วยบทเรียนระดับตำนานจาก Harvey Penick

สวัสดีครับทุกท่าน วันนี้เราจะมาก้าวเข้าสู่บทเรียนชุดที่สองจากสมุดปกแดงของ Harvey Penick ในพาร์ทนี้ เราจะมาคุยกันถึง ‘รากฐานของวงสวิง’ (The Foundation of the Swing) หลายคนคิดว่าวงสวิงที่ดีเกิดจากการบิดตัวที่สมบูรณ์แบบ แต่ Harvey กลับบอกว่า วงสวิงที่ดี… เริ่มต้นตั้งแต่ก่อนที่คุณจะเริ่มขยับไม้เสียอีกครับ วันนี้เราจะมาเจาะลึกกันว่าทำไมสิ่งเล็กๆ อย่างการจับไม้หรือการแวกเกิล ถึงเปลี่ยนเกมกอล์ฟของคุณไปตลอดกาล

ถ้าผมถามว่าในถุงกอล์ฟ ไม้ไหนสำคัญที่สุด? หลายคนอาจจะตอบว่าไดรเวอร์ แต่ Harvey และ Ben Hogan เห็นตรงกันครับว่า 3 ไม้ที่ชี้ชะตาเกมของคุณคือ ‘พัตเตอร์ ไดรเวอร์ และเวดจ์’ ลองคิดดูนะครับ ในการออกรอบหนึ่งครั้ง คุณอาจจะหยิบไดรเวอร์มาตีแค่ 14 ครั้ง แต่คุณต้องจับพัตเตอร์บนกรีนถึง 23-25 ครั้ง! พัตต์ระยะ 5 ฟุต 1 ครั้ง มีค่าเท่ากับการหวดไดรเวอร์ไกล 270 หลา 1 ครั้ง ไดรเวอร์ที่ดีช่วยเปิดเกมและสร้างความมั่นใจ เวดจ์ที่ดีช่วยกู้สถานการณ์เวลาคุณพลาด แต่ ‘พัตเตอร์’ คืออาวุธสังหารที่ทรงพลังที่สุดที่จะช่วยคว้าชัยชนะและทำลายความหวังของคู่แข่งครับ

นี่คือกฎเหล็กข้อแรกของ Harvey ครับ: ‘ถ้าคุณมีการจับไม้ที่ผิด คุณก็ย่อมไม่อยากได้วงสวิงที่ดี’ ทำไมน่ะเหรอครับ? เพราะถ้าคุณจับไม้ผิด คุณจะต้องคอยฝืนปรับวงสวิงให้ผิดเพี้ยนตามไปเพื่อชดเชยให้หน้าไม้ปะทะลูกได้ตรง การจับไม้กอล์ฟ (Grip) ไม่มีสูตรตายตัวที่ใช้ได้กับทุกคน (One grip does not fit all) สรีระมือต่างกัน กริปก็ย่อมต่างกัน บางคนนิ้วสั้นอาจเหมาะกับ Interlocking บางคนนิ้วยาวอาจเหมาะกับ Overlapping หรือบางคนอาจจะชอบแบบ Ten-Finger แต่ไม่ว่าคุณจะเลือกจับแบบไหน หัวใจสำคัญคือ ‘มือทั้งสองข้างต้องสัมผัสและหลอมรวมเป็นยูนิตเดียวกันอย่างแนบแน่น’ หารูปแบบที่พอดีกับคุณ แล้วเชื่อมั่นในมันครับ

คุณเคยเห็นนักกอล์ฟที่ยืนแข็งทื่ออยู่หน้าลูกเป็นเวลานานๆ ไหมครับ? ความนิ่งเฉยแบบนั้นสร้างความตึงเครียดให้กับกล้ามเนื้อ Harvey แนะนำให้เราทำ ‘Waggle’ หรือการขยับไม้ไปมาก่อนตี การ Waggle เปรียบเสมือนสวิตช์ที่คอย ‘เปิดการทำงาน’ กระตุ้นอะดรีนาลีน และบอกร่างกายว่าเราพร้อมแล้ว มันคือการซ้อมสวิงขนาดย่อมเพื่อสร้างจังหวะ (Rhythm) แต่จำไว้นะครับ อย่าจดจ่อกับการ Waggle จนกลายเป็นแพทเทิร์นที่เกร็ง หรือขยับขึ้นลงแบบทื่อๆ ให้ทำอย่างเป็นธรรมชาติ เพื่อสลัดความเกร็งทิ้งไปก่อนลั่นไกครับ

การจับไม้ไม่ได้มีแค่เทคนิค แต่มันคือ ‘ศิลปะ’ ครับ Harvey บอกว่าเวลาคุณถือไม้กอล์ฟ ให้รู้สึกเสมือนว่าคุณกำลังถือ ‘เครื่องดนตรีชั้นดี’ คุณคงไม่บีบคอไวโอลินจนแน่นสุดแรงใช่ไหมครับ? ไม้กอล์ฟก็เช่นกัน รักษาน้ำหนักมือให้กระชับแต่ไม่บีบเค้น ผ่อนคลายข้อศอกและหัวไหล่ เพื่อให้สวิงมีความพลิ้วไหว และที่สำคัญที่สุด เมื่อคุณวางมือลงบนกริปอย่างถูกต้องแล้ว ‘จงปล่อยมันไว้แบบนั้น’ อย่าพยายามบิดข้อมือหรือจัดฉากให้ V-shape ดูสวยงามตามตำรา เพราะการเสแสร้งสร้างกริปที่ดูสวยงาม มีแต่จะทำให้คุณได้แผลพุพองและวงสวิงที่พังไม่เป็นท่าครับ

มาถึงบทเรียนสุดท้ายในพาร์ทนี้ ซึ่งเป็นบทเรียนที่ง่ายที่สุด แต่ก็ทำได้ยากที่สุดครับ เวลาลงสนาม ในหัวของเรามักจะเต็มไปด้วยเสียงวิจารณ์ ทฤษฎีที่ซับซ้อน หรือความกังวลว่า ‘รู้นะว่าหลุมนี้มีน้ำอยู่ซ้าย อย่าตีรวบซ้ายล่ะ’ Harvey สอนคาถาบทหนึ่งที่เรียกว่า ‘Take Dead Aim’ หรือ ‘เล็งเป้าให้แน่วแน่’ ครับ เมื่อคุณจรดไม้ วงสวิงจะเกิดขึ้นใน ‘วินาทีนี้’ (Present) เท่านั้น ไม่ใช่อดีตที่เพิ่งตีพลาด และไม่ใช่อนาคตที่ยังมาไม่ถึง ปิดสวิตช์เสียงรบกวนในหัว ลืมทฤษฎีความซับซ้อนทั้งหมด แล้วเพ่งสมาธิทั้งหมดไปที่ ‘จุดตกของลูก’ ที่คุณต้องการ จัดระเบียบความคิดให้เรียบง่ายที่สุด แล้วเชื่อมั่นในสวิงของคุณครับ

อ้างอิงจากหนังสือ: Harvey Penick’s Little Red Book: Lessons and Teachings from a Lifetime in Golf
ฉบับ: 20th Anniversary Edition
ผู้เขียน: Harvey Penick ร่วมกับ Bud Shrake
คำนิยมโดย: Davis Love III
สำนักพิมพ์: Simon & Schuster